Laatste dag in Afrka

Hallo allemaal,

Alweer een flinke tijd geleden dat ik wat hebt gepost. Mijn hopen van de vorige keer op beter internet heeft helaas niet veel uitgehaald. Afrika en internet zijn nog steeds niet de beste combinatie. Maar gelukkig nu even wel.Tja waar zal ik is beginnen vandaag er is zoveel gebeurd sinds mijn laatste verhaaltje. Ik zal de hoogtepunten van de afgelopen tijd maar op schrijven.

We hadden dus een weekje vrij genomen van werk en zijn naar Zanzibar geweest. Heerlijke tijd daar gehad het was een soort vakantie op vakantie. Het absolute hoogtepunt van Zanzibar is de dolfijnentour. We hadden via het touristenbureau een dolfijnentour geboekt. De man probeerde ons eerst echt af te zetten, maar toen hebben we onze afding skills in de strijd gegooit en toen kwamen we uit op een prachtige prijsje. We werden s ochtends bij ons hotel opgepikt waarna we naar de desbetreffende locatie werden gereden. Ons dolfijnen tour groepjes bestond uit 4 mensen van mijn groep, 3 deense meiden die de hele tijd liepen te zeuren over hoe stom ze Afrika vonden en een Indier die niet goed kon zwemmen, een lekker bond gezelschap. Toen we het bootje zagen waarmee we de zee op zouden gaan om de dolfijnen te zoeken en dan in het water te springen, kreeg ik een halve hartverlamming. Het was een houten in elkaar geknutselt bootje met een heel klein motortje aan de achterkant en er zaten volgens mij ook gaten in de boot want ze waren er behoorlijk wat water aan het uithalen. Maar goed in het kader van avontuurlijk wij dat bootje in. Toen we al een flink eind op zee zaten begon een van de meiden ineens over haaien. Echt elk eng verhaal kwam naar boven en toen ik vroeg zijn er hier haaien, zei ze heel vrolijk ja er zijn hier ook haaien. Toen dacht ik 'waarom doe ik dit ook alweer' Maar het was echt fantastisch! Midden op zee zwemmen met wilde dolfijnen. Ze waren telkens heel dicht bij en op een gegeven moment zwom er een groep van ongeveer 8 dolfijnen recht onder mij. We moesten er elke keer uitspringen dan konden we heel ff mee zwemmen en dan waren ze weer te ver weg en dan hup het bootje weer in om naar ze toe te varen om er weer uit te springen. Het was echt heel bijzonder!

Nadat we terug kwamen van Zanzibar hadden we nog 2 volle weken van projectwerk. Het waren 2 mooie weken waarin we heel hard hebben gewerkt. Alle toiletten zijn af, ik mocht heel lekker de binnen kant van de toiletten verven terwijl ze al in gebruik zijn, top klusje! En we hebben de school geverfd. Dat was een project dat de 3 maanders hadden gestart. Toen zij hier aankwamen zag de school er echt uit als een gevangenis, dus kwamen ze met het idee om naast de toiletten ook de school op te knappen. We hebben eerst alle oude verf er af moeten schrapen, de barsten in de muren erger maken om ze vervolgens weer te ficken. En als laatste kwam het leukste gedeelte het verven van de school. Ik heb samen met 3 andere het verteringssysteem geschildert. Er is een wereldmap, een kaart van afrika, kaart van Tanzania, planeten, het hart, en nog meer. De school ziet er echt fantastisch uit en de kinderen keken echt hun ogen uit. Ik heb in de laatste periode ook veel lesgegeven in het dorp. Wat ga ik dat missen!! Ze zijn allemaal zo vooruit gegaan toen we hier kwamen spraken de beginners echt geen woord engels en nu kunnen ze basic gesprekken met je voeren.

We hebben op de valreep ook nog iets heel triests mee gemaakt. Op vrijdag avond vorige week was een van de jongens jarig dus zijn uit eten gegaan, bij een soort van pizzeria achtig iets. Toen we werden opgehaald door de kamp bus, was de manager van kamp er ook met de mededeling dat die slecht nieuws had voor ons. Een van de jongens van het dorp was overleden. Hij had een giftige vis gegeten. James was 22 en zat ik ook in het beginners klasje van Engels les. Iedereen was helemaal in shock nadat nieuws. We zijn allemaal heel close met de locals van het dorpje en we kende James allemaal. De hele busrit terug naar kamp was het stil en hoorde je hier en daar gesnik. Vanwege de moslimse cultuur werd James de volgende dag al begraven. Een deel van ons waaronder ik zijn naar de begrafenis geweest. We waren allemaal best wel zenuwachtig om er naar toe te gaan. De begrafenis was echt niet te vergelijken met hoe we meestal een begrafenis in Nederland hebben. De vrouwen zijn totaal afgescheiden van de mannen en zitten de hele tijd op een kleedje. Wij zaten ook op een kleed met zijn alle tussen ik schat zo 50 andere vrouwen. Het was eigenlijk de hele tijd heel rustig. Toen op een gegeven moment de vrouwen die heel dicht bij de familie en James stonden allemaal het huis in gingen. En echt histerisch begonnen te huilen. Ik heb echt nog nooit zo iets gehoord. Op een gegeven moment werd er zelfs iemand het huis uit gedragen die was flauw gevallen. Een van de vrouwen die ook bij mij in het beginnersklasje zitten was ook echt histerisch aan het huilen en toen kwam ze naar moe toe en stortte zo ongeveer in elkaar in mijn armen. Nou toen moest ik toch ook echt ff een traantje weg pinken. Het heftige huilen hield ook ineens weer op en toen was de begrafenis ook afgelopen. Op de ene of andere manier was het best wel mooi om daar met zijn alle te zitten en aan James te denken. Ik denk dat het heel goed is dat we zijn, het sloot het een soort van af.

Deze week hebben we afscheid genomen van de school en van de mensen in het dorp. Het was best wel moeilijk om afscheid te nemen. Je merkt dat je veel meer aan de mensen gehecht ben geraakt dan gedacht. Op school hadden we echt een soort afscheidsceremonie met speeches, dansjes en liedjes. heel mooi en heel lief. In het dorp hadden we een samen komen met iedereen waar we ook al onze kleren en andere spullen hebben weg gegeven. Dat was heel gezellig en er hing een ontspannen sfeer maar iedereen was toch ook wel verdrietig. Ik ga zeker de mensen in het dorp en vooral mijn beginnersklasje echt vreselijk missen!

Gister ochtend zijn we van Tanga naar Moshi gereden, waar we een nachtje in een hotel hadden. Gisteravond ons laatste diner met zijn alle! En vanavond vlieg ik dan toch echt weer terug naar huis. De tijd is gevlogen en aan de andere lijkt Nederland ook al weer zo lang geleden. En nu heb ik nog maar 1 minuut internet dus ga er vandoor, ook al had ik graag nog meetr willen schrijven, dat vertel ik dat wel in reallife terug in Nederland.

Tot snel!!!!!

Liefs Renee

Echte meisjes in de jungle

Jambo allemaal,

Alweer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen, had niet echt toegang tot normaal werkend internet. Denk aan internet dat om de 3 seconden uitvalt en dat zo langzaam is dat voordat de pagina is geupload ik een wereldreis zou kunnen maken. Maar goed nu eindelijk weer is een verhaaltje schrijven, want heb in de tussentijd niet stil gezeten.

Zoals ik vorige keer al vertelde zou ik met mijn Tanzania groep weer terug gaan naar Kenia, naar Tsavo, het safaripark. Tenminste dat was de bedoeling... 3 dagen voordat we zouden vertrekken begon het namelijk met regenen en niet een beetje regen, het kwam met bakken uit de lucht. Een dag regende het zelfs zo erg dat we niet naar projectwerk konden en moesten we de hele dag in het kamp blijven. Het kamp was ondertussen getransformeerd tot een soort survivalkamp. De weg naar de toiletten was veranderd in een rivier/modderpoel, geen enkele mogelijkheid dat je naar de toilet kon gaan zonder terug te komen met natte voeten. 's avonds hebben we een red de was actie uitgevoerd. Alle waslijnen waren gebroken, dus alles wat ooit wit was is nu voorgoed bruin. Ik kon die dag mijn regenjas niet vinden en me slippers hadden het die dag ervoor begeven terwijl ik in de middel of nowhere was. Dus ik liep rond in mijn eigen gecreerde regenoutfit, bestaande uit knalroze crocs (geleend van het kamp) en een opengeknipte vuilniszak, zeer modieus!

Ondanks alle zware regenval hebben we toch geprobeerd Kenia te bereiken op de dag dat we er volgens plan heen zouden gaan. Ver zijn we niet gekomen, avontuurlijk was het wel. De wegen waren echt ontzettend slecht, het was eigenlijk een grote slipbaan en dan was het ook nog heuvel op heuvel af en overal enorme modderpoelen. Nadat we een waterval waren overgesteken met onze bus en allerlei andere obstakels werd ons verteld door auto's die terugkwamen dat het onmogelijk was om Kenia te bereiken, er was namelijk een rivier ontstaan ergens die te diep was om te kunnen oversteken. Toen hebben we met het hoofdkantoor gebeld wat nu, en het volgende plan kwam eruit: Wij zouden doorrijden, in de stromende regen, tot aan het punt waar we niet verder konden dan zouden we te voet en met onze bagage boven ons hoofd de rivier oversteken en dan zijn er een bus vanuit Kenia komen om ons van die zijde op te pikken. We waren allemaal super enthousiast, er werden al allemaal tactieken bedacht over hoe we het beste de rivier konden oversteken. Dus hop wij verder rijden, op naar het expedititie robinson oversteek avontuur. Het avontuur is er helaas nooit van gekomen want voordat we het punt bereikte kwamen we ergens anders al vast te zitten. Het leek er zelfs even op dat we zowel niet vooruit en achter uit konden. Toen begon onze chauffeur over een helicopter reddingsactie. Helaas is dat niet gebeurd, hoe gaaf was dat geweest! We moesten dus weer terug naar het kamp in Tanzania wachten tot dat de wegen weer gefixed/begaanbaar zouden zijn. En zoals dat gaat in Afrika gaat als pole pol, oftwel langzaam maar dan keer 3, en hebben we 4 dagen later dan gepland Kenia bereikt.

De 2 weken in Tsavo kamp waren echt ontzettend gaaf. We hebben naast safari deze keer ook veel projectwerk gedaan. Het leukste project was de keuken bij de Womens group. In de buurt van ons kamp hebben tien jaar geleden een aantal vrouwen een groep gestart speciaal voor vrouwen. Het is inmiddels uitgegroeit tot een belangrijke factor voor vrouwen in de community. Ze kregen er voorlichting over hiv/aids, engelse les, ze kunnen er heen voor een medisch advies. En misschien wel het belangrijkste van alles ze kunnen hun verhaal bij elkaar kwijt en hun problemen. Het was echt een fantastische groep vrouwen, heel inspirerend en mooi om te zien.

We hebben een keuken gebouwd voor een van de oudste vrouwen van de groep. Ze was al ruim achter in de tachtig en ze heeft haar man en 2 van haar kinderen verloren. Toen ik naar de waterplaats liep om water te gaan halen voor het cement zag ik in haar achtertuin 3 graven liggen, toen moest ik ff slikken. De oude mevrouw was ontzettend lief en dankbaar, ze heeft geloof ik we 10x gezegt god bless you.

Naast de womensgroup en dat ik alle 3 de dagen dat ik op safari ben geweest leeuwen heb gezien, was het absolute hoogte punt van het verblijf in het safarikamp de beklimming van mountain Kausighau.

s' Ochtends allemaal heel vroeg opgestaan en naar een busrit van 2 uur kwamen we aan bij het startpunt. Een aantal mensen hadden er heel veel zin in, waaronder ik en een aantal andere mensen hadden zou iets van 'moet dit echt'. In het begin ging het allemaal nog best wel gemakkelijk. Het begin was nogal rotsachtig, daarna bosachtig en daarna begon het echte avontuur. We kwamen namelijk terecht in het stijle, hele gladde, regenwoudgedeelte. Het was net echte meisjes in de jungle, gecombineerd met expeditie robinson en try before you die. Het enige wat eigenlijk nog miste was een wie is de mol element.

Het was echt verrekt stijl en super glad. Regelmatig kwam er iemand weer terug naar beneden glijden, en dan moest je oppassen dat je niet ook mee naar beneden gleed. Het was af en toe echt heel spannend. Soms was er niks om je aan vast te houden en moest we elkaar omhoog duwen, terwijl we onder tussen weggleden. Sommige mensen stonden echt doodangsten uit en je hoorde dan ook regelmatig flink wat gegil. Ook hoorde je flink wat gevloekt een meisje riep het volgende: 'The reason why I' am this fat is because I don't do exercise, because that hurts and now I am on a flipping mountain. Ze was echt hilarisch ze was ontzettend chagerijnig! Ik moet zeggen dat ik het soms ook echt spannend vond, maar het was echt allemaal helemaal komisch en we lagen eigenlijk de hele weg omhoog helemaal in een deuk. En terwijl we omhoog aan het klimmen waren, waren we allemaal redelijk bezorgd over de weg naar beneden, als het omhoog al zo'n ramp was.

Nadat we hadden gelunched op de top, 1640 meter hoogte. Begonnen we aan terugweg. Het was echt HiLARISCH! Het was zo glad en stijl dat we op onze kont naar beneden zijn gegleden. Het was net als vroeger van de glijbaan gaan. We zaten in een grote trein allemaal achter elkaar en zo zijn we naar beneden gegaan. Soms waren er wat gevaarlijke inhaal acties op de regenwoudglijbaan of was er iemand die eigenwijs ging proberen te lopen en ging dan binnen 3 seconden weer onderuit. Mijn kont was nogal beurs aan het eind, en me buik deed echt zeer van het lachen.

De 2 weken in het safarikamp vlogen echt voorbij en voordat we het wisten waren we weer terug in Tanzania. De Tanzania groep zou een weekje naar Zanzibar gaan een soort vakantie op vakantie. Ik zou eerst niet mee gaan, maar de avond voor vertrek om 9 uur s'avonds toch besloten om mee te gaan. Alleen was mijn busticket naar Dar Es Salaam niet geboekt, dus het was op de gok of ik mee kon of niet. De bus bleek al vol geboekt, maar met wat goochelen, oftwel wat meer geld betalen kon ik toch mee. En ben ik nu dus in Zanzibar. Vandaag de eerste echte dag en we gaan zo meteen het centrum in om de tourist uit te hangen.

Hopelijk heb ik de komende tijd wat beter toegang tot internet, kan ik jullie wat beter op de hoogte houden.

Liefs Renee

Renee in Afrika

Hallo allemaal,

Vandaag voor het eerst een verhaaltje vanuit Tanzania. Vorige week donderdag heb ik de oversteek gemaakt en wat voor een. Samen met nog iemand werd ik naar de local bus gebracht waarmee we naar Tanzania zouden gaan. Het was een touringcar bus maar dan eentje die zijn beste tijd heeft gehad. Een uur voor vertrek kwam ik er achter dat ik mijn busticket was verloren, woepsie! Maar gelukkig mocht ik gewoon mee met de bus.

De busrit was net een soort achtbaan, maar dan een achtbaan waarvan je je af vraagt hoe die ooit de veiligheidstest heeft doorstaan. Ik weet niet precies hoe hard we reden, maar het was hard! Werd regelmatig vanuit mijn stoel gelanceerd. De bus ging vaak ook wel heel schuin, zo schuin dat ik dacht en nu kieperen we om. Onderweg regelmatig gestopt om mysterieuze pakketjes op te pikken en dan holder de bolder weer verder. Doordat mijn raampje niet dicht kun zat ik in een soort van windtunnel en was ik na een tijdje bedekt mijn een prachtige laag stof.

Na immigratie te zijn gepasseerd en nog een stukje verder te zijn gereden, werd ik opgepikt door iemand van camps international. En wat bleek het kamp waar ik eigenlijk zou verblijven voor 2 dagen was op het moment gesloten wegens renovatie of zoiets. Dus ik heb 2 nachten in een hotel doorgebracht. Best wel raar om 2 dagen in een hotel te zijn. Een warme douche na 1 maand koud douchen was erg raar, heb hem maar gewoon op koud gezet aangezien in nog 2 maanden koud douchen voor me heb. De 2de dag in het hotel kwamen de 3 nieuwe mensen waarmee ik naar camp Tanga zou vertrekken om ons bij de rest van de groep te voegen die er al een maand zit.

Voordat ik over Tanzania vertel zal ik eerst nog wat vertellen over de laatste dagen in Kenia. De laatste dagen in Kenia heb ik doorgebracht met 8 mensen van mijn oorspronkelijke groep in camp Tsavo oftewel het safarikamp. Het duurde nogal een tijdje om hier te komen we hadden nogal wat last van opstoppingen. Geiten die de weg blokkeerde, koeien die de weg blokkeerde, olifanten die de weg blokkeerde en een rotonde, die voor de nijmegenaren onder ons, nog 10x zo gevaarlijk is als het keizer karel plein. Maar na 7 uur opgepropt in een busje te hebben gezeten kwamen we dan toch aan. Het kamp is echt prachtig, overal die prachtige diep rode kleur van het zand en midden in een natuurreservaat.

De eerste avond zijn we met een uiterst hippe jeep, het leek wel een soort pausmobiel het park in gegaan om vanaf een rots naar de zonsondergang te kijken. Daar boven op die rots beleefde ik ff mijn lion king momentje. Voelde me net simba op zijn koningsrots, heel bijzonder! Toen we de rots verlieten om terug te gaan naar het kamp was het inmiddels al donker. En midden in het donker hebben we een groep olifanten moeten doorkruisen, erg gaaf!.

De 2 de dag hadden we bush adventure day. We zijn op zoek gegaan naar dieren skeletten en we hadden ook een maak-een-schuilplaats competitie. We kregen wat touw en de rest mochten we zelf uitzoeken. Je had ons moeten zien we waren net een vol leert groepje padvinders maar dan zonder de sjaaltjes. We hebben de competitie dan ook gewonnen. Na het hutten bouwen zouden we eigenlijk vuur maken, maar we werden verrast door een Afrikaanse stortbui. Konden we mooi onze schuillplaats testen, maar die bleek toch niet zo waterproof als gedacht en we kwamen echt totaal doorweekt weer aan in het kamp.

De laatste dag in Tsavo camp, was safari dag. Safari was echt geweldig! We hebben ontzettend lol gehad en prachtige natuurlandschappen en dieren gezien. Het bijzonderst was toch wel de 3 volwassen leeuwen en hun 6 welpjes op zo'n 5 meter afstand. We hebben ook weer ontzettend veel olifanten gezien. Ik denk dat ik samen genomen met het olifanten reservaat wel 200 olifanten in 2 weken heb gezien. Een keer waren we er ook echt van overtuigt dat we een luipaard in een boom zagen, dus wij dichterbij bleek het gewoon een boom een een look a like luipaard barst. Een andere keer dachten we een cheetah te zien, maar dat bleek een misvormde rots. Na deze acties werd het spelletje tree, rock or animal in het leven gebracht, zeer komisch. s ' Avonds hadden we ons laatste avond maal waarna ik de volgende dag naar Tanzania ben vertrokken.

De eerste week in Tanzania zit er nu op. De eerste 2 dagen moest ik ontzettende wennen. Ik miste mijn groep uit Kenia heel erg. Had niet verwacht zo snel zulke goede vriendschappen op te bouwen. Het liefst wilde ik zo snel mogelijk terug naar Kenia. Maar na 2 dagen voelde ik me al een stuk beter en de groep in Tanzania is ook echt super leuk! Dit kamp is wederom ook weer prachtig het ligt direct aan de Indische oceaan.

Deze week hebben we bij de lokale school gewerkt ik heb een wc gebouwd en deze keer niet van modder met met echte bakstenen. Heb ontdekt dat pleisteren/stucen me zeer goed ligt. Leer hier echt heel veel klusjes vaardigheden. Tegen de tijd dat ik terug kom ben ik een vol leert bouwvakster.

Ik heb deze week ook les gegeven in het dorp. Dat is misschien wel een van de aller leukste dingen die ik tot nu toe heb gedaan! Ik gaf samen met iemand anders de beginners les. Een groepje van 5: 2 mama's en al wat oudere man en 2 jongens van een jaar of 22 en soms ook nog wat andere mensen. Het les geven is best wel lastig om dat ze echt helemaal geen engels kunnnen en wij spreken niet genoeg Swahili om het in hun eigen taal te kunnen uitleggen. Maar ze doen ontzettend hard hun best en ze zijn heel erg blij dat je er bent. De sfeer is echt heel leuk ook al versta je elkaar niet echt, zittend onder een grote mango boom midden in het dorpje. Ik hoop dat ik nog heel veel les kan geven!

Volgende week werken we een halve week en dan ga ik weer terug naar Kenia, met de hele Tanzania groep om 2 weken naar het Tsavo camp te gaan, maar dan gaan we er ook echt project werk doen. In Kenia zal ook een deel van mijn oude kenia groep zich bij ons voegen, heel erg leuk om een aantal mensen weer te zien.

Oja hoogte punt van vandaag we hadden een slang in onze tent. Ik was in de tent en iemand anders wilde net onze tent in komen en toen ze zag ze een slang onze tent in glibberen. Ik ben nog nooit zo snel op mijn bed gesprongen, jakkie bakkie wat was die slang eng! Gelukkig kwam iemand van de staff ons redden en heeft de slang vermorzeld!

Maar nu moet ik weer gaan. Tot de volgende keer maar weer

Liefs Renee

Jambo Jambo

Hallo iedereen,
Al weer een tijdje geleden sinds mijn laatste verhaaltje. Vandaag gelukkig de kans om het internetcafe op te zoeken, vandaag is namelijk hangover day. Dit was het laatste weekend dat de hele groep nog bij elkaar is. Daarom gisteravond uit geweest een beer olympics gehouden, oftewel de olympische spelen maar dan gebaseerd op dranks spelletjes erg komisch! Ik mocht de 400 meter sprint, long jump en estafette voor mijn rekening nemen. We waren opgedeeld in 5 teams en elke team was een andere land. Van alle tafels en stoelen hadden we een soort arena gebouwd.

We waren met 25 mensen, 19 meisjes 6 jongens. Morgen vertrek ik met 9 mensen naar het safari kamp, waarna ik naar Tanzania ga en de andere naar huis.

De afgelopen waren echt geweldig. Onze eerste project was een huis te bouwen voor de gemeenschap. Ze hebben een stuk grond opgekocht wat ze willlen gaan gebruiken om de lokale bevolking op te leiden. Bijvoorbeeld tot landbouwer, houtbewerker enz.. Het huis dat wij hebben gebouwd wordt het centrale meeting punt. Een huis bouwen in afrika gaat er net ff iets anders aan toe dan in Nederland:

Stap 1:
Je bouwt een frame van hout
Stap 2:
Je hakt een soort klei achtig zand los, vult je kruiwagen en sjouwt je kruiwagen naar over losse zandpaden naar plaats van bestemmig. Best wel zwaar werk, en beginnen zich zowaar wat spieren te ontwikkelen in mijn armen.
Stap 3: Als je armen nog geen pijn deden van de kruiwagens dan daarna wel van het water sjouwen. Was wel een erg leuk klusje want de waterpomp is een van de drukste plekken van het hele dorp, dus altijd gezellig
Stap 4: Mix zand en water en je krijgt modder. Van de modder maak je vervolgens een soort bakstenen waarmee je het frame vult.
Stap 5: Het zand is op.. Joepie nog meer kruiwagens
Stap 6: Je maakt weer modder maar nu heel soppig. Want de gaten van de modder muren moeten gevuld worden. Oftwel pak een hand vol soppig modderprutje en gooi het tegen de muur. En van de leukste onderdelen en eindigde vaak in een groot modder gevecht.
Stap 7: De muren netjes maken. Een soort stuc/pleister werk.

We worden bij het modderhuis bouwen geholpen door Yaya. Hij werkt voor de organisatie en woont in het plaatselijke dorp, is gek op Rihanne en lady gaga en zingt de hele dag door.

We hebben niet met de hele groep aan het huis gebouwt de andere 12 hebben klaslokalen van de plaatselijke school opgeknapt en tafels en stoelen gemaakt. We hebben ook een dag gewisseld om te kijken hoe het was. Erg leuk. Want we hebben vooral de hele middag met de kids gespeeld.

Tijdens het bouwen van ons modderhuis komen de plaatselijke kids ook kijken. Ze strekken dan meteen hun armpjes uit omdat ze opgetild willen worden. Op een gegeven had ik drie kinderen tegelijk opgetild en toen mijn armen moe waren en ik ze wilde neer zetten, dachten de kids daar heel anders over. Ze bleven zich gewoon vasthouden, erg komisch. Vind het ziezo heel bijzonder hoe de kids je tegelijk vertrouwen zonder dat je ze je eigenlijk kennen. Dat is in Nederlands toch net ff wat anders.

Afgelopen week hebben we doorgebracht in een olifantenreservaat. Een van de mooiste plekken en misschien wel de mooiste plek waar ik ooit ben geweest. Ons camp lag midden in het reservaat boven op een heuvel, 360 graden om ons heen hadden we uitzicht op een prachtig landschap, Lion king achtig landschap. Het kamp was niet omringd met een hek, dus er was niets tussen ons en de olifanten, heel bijzonder. Elke dag zagen we vanaf onze heuvel wel olifanten. Ik ben elke ochtend vroeg opgestaan om naar de zonsopgang te kijken. Heel bijzonder de opkomende zon, olifanten in het wild en niks dat jouw van de olifanten scheidt. In het olifanten reservaat hebben we geholpen met het maken van olifanten poep papier. Een heerlijke karweitje en we hebben wegen verbeterd. Ook hebben we de nieuwe keuken van de plaatselijke school geopend en de oude neergehaald. De nieuwe keuken is gebouwd door onze organisatie, zo'n 400 vrijwilligers hebben daar aan gebouwd. Best bijzonder om dan degene te zijn die het project afrond. We hadden een soort van openingsceremonie waar alle kinderen en leraren wij en wat belangrijke plaatselijke mensen bij waren. 2 mensen van ons groep moesten een speech hadden, maar dat liep nogal in water erg komisch. Het moest vertaald worden van engels naar swahili en het hoofd van de school begon er doorheen te speechen en rare grapjes te maken waar de kinderen van de school erg om moesten lachen maar waar wij helemaal niks van snapte.

Inmiddels praat ik nu ook al bijna een hele maand alleen maar engels. Heel goed voor mijn engels. In het begin was het soms best lastig om de hele groep te kunnen volgen, maar nu helemaal niet meer. Heb laatst wel heel raar gedroomd. Ik droomde over charlie en de chocolade fabriek, het was 3 keer precies dezelfde droom alleen elke keer in een andere taal. Eerst Engels toen Frans en toen Nederlands. Toen ik wakker werd wist ik ff niet meer welke taal ook al weer te spreken.

Hooo mijn tijd zit er op, had eigenlijk nog meer willen schrijven, maar dat komt de volgende keer dan wel..

Kwaheri!!!

Liefs Renee

Hee hooi hallo

Hallo lieve allemaal,

Mijn eerste berichtje vanuit Kenia:)
Ik heb een goede reis gehad. Ik moet zeggen dat ik van tevoren best wel nerveus was. Vooral omdat ik mijn visum nog moest aanvragen in Nairobi. Gelukkig heeft een KLM mannetje me gerust kunnen stellen en ben ik vrij relaxed het vliegtuig in gestapt.

De vliegreis was best oke, heb alleen niet zoveel kunnen slapen. Degene naast mij wel, die lag lekker te snurken. In Nairobi ging de overstap vrij vlug, heb gelukkig ook nog ff een simkaartje kunnen scoren. Heb alleen geen idee wat mijn nummer is, dat hebben ze er nou weer net niet bij verteld:p Dus dat ga ik nog maar is ff uitvogelen.

In Mombasa stonden er twee mensen van het Camp Kenya team ons op te wachten. En er waren ook allemaal al andere mensen die deelnemen aan het kamp. Iedereen is heel aardig. En iedereen is Engels of Australies. Ik en nog een jongen zijn de enige Nederlandse. Dus er wordt hier lekker in het engels gebrabbeld. Als we met een grote groep zijn kan ik het soms niet helemaal volgen, jeempie wat praten die engelsen snel. Maar het engels babbelen gaat me best goed af.

We zijn met een een grote jeep vanaf het vliegveld naar het kamp gereden. Het kamp ligt zo'n 50 kilometer buiten mombasa. We hebben er behoorlijk lang over gedaan, want we moesten ook nog een stukje met een veerboot. En dat gaat niet zo als dat hier gaat. Alle het verkeer raced hier langs elkaar heen. Maar op de een of andere manier werkt het toch. Onder weg heb ik mijn ogen uitgekeken, er is zoveel te zien dat het best handig zou zijn om een extra paar ogen te hebben.

Aangekomen op het kamp werden we voor gesteld aan de kamp crew en kregen we een kleine rondleiding. Het is er echt prachtig. Er is een soort centrale plek waar we eten, waar je kunt poolen ( niet de meest rechte pooltafel maar dat maakt niet uit want ik bak er toch niks van) en waar banken staan enzo. We slapen in huisjes in stapelbedden en ik heb er vannacht heerlijk geslapen. Ik had oordoppen meegenomen en ze werken echt briljant!. Vanmorgen werd ik wakker en liep naar de wc en daar zaten ineens 3 apen voor me neus, heel gek maar wel heel leuk.

Dit weekend hebben we relax weekend. Dus heb net al heerlijk op het strand gelegen en zit nu ook in een internetcafetje vlak aan het strand. Je wordt hier echt snel bruin omdat de zon veel sterker is. En een aantal engelse hebben echt een hele bleke huid dus die zijn heel bang dat ze verbranden maar liggen ook de hele tijd te bakken omdat ze een kleurtje willen krijgen. Dus ik kreeg al heel snel te horen 'My god you get brown so quickly''

Ooo mijn tijd is bijna op dus ik ga opschieten..

Morgen hebben we ook nog een relax dagje en vanaf maandag gaan we beginnen met de verschillende projecten. Ik zal proberen binnenkort wat foto's te posten maar heb nog niet ontdekt hoe dat kan. Ik ga maar weer is genieten van het heerlijke weer.

Tot de volgende keer online

Liefs Renee

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Renee