Jambo allemaal,

Alweer een tijdje geleden dat ik wat van me heb laten horen, had niet echt toegang tot normaal werkend internet. Denk aan internet dat om de 3 seconden uitvalt en dat zo langzaam is dat voordat de pagina is geupload ik een wereldreis zou kunnen maken. Maar goed nu eindelijk weer is een verhaaltje schrijven, want heb in de tussentijd niet stil gezeten.

Zoals ik vorige keer al vertelde zou ik met mijn Tanzania groep weer terug gaan naar Kenia, naar Tsavo, het safaripark. Tenminste dat was de bedoeling... 3 dagen voordat we zouden vertrekken begon het namelijk met regenen en niet een beetje regen, het kwam met bakken uit de lucht. Een dag regende het zelfs zo erg dat we niet naar projectwerk konden en moesten we de hele dag in het kamp blijven. Het kamp was ondertussen getransformeerd tot een soort survivalkamp. De weg naar de toiletten was veranderd in een rivier/modderpoel, geen enkele mogelijkheid dat je naar de toilet kon gaan zonder terug te komen met natte voeten. 's avonds hebben we een red de was actie uitgevoerd. Alle waslijnen waren gebroken, dus alles wat ooit wit was is nu voorgoed bruin. Ik kon die dag mijn regenjas niet vinden en me slippers hadden het die dag ervoor begeven terwijl ik in de middel of nowhere was. Dus ik liep rond in mijn eigen gecreerde regenoutfit, bestaande uit knalroze crocs (geleend van het kamp) en een opengeknipte vuilniszak, zeer modieus!

Ondanks alle zware regenval hebben we toch geprobeerd Kenia te bereiken op de dag dat we er volgens plan heen zouden gaan. Ver zijn we niet gekomen, avontuurlijk was het wel. De wegen waren echt ontzettend slecht, het was eigenlijk een grote slipbaan en dan was het ook nog heuvel op heuvel af en overal enorme modderpoelen. Nadat we een waterval waren overgesteken met onze bus en allerlei andere obstakels werd ons verteld door auto's die terugkwamen dat het onmogelijk was om Kenia te bereiken, er was namelijk een rivier ontstaan ergens die te diep was om te kunnen oversteken. Toen hebben we met het hoofdkantoor gebeld wat nu, en het volgende plan kwam eruit: Wij zouden doorrijden, in de stromende regen, tot aan het punt waar we niet verder konden dan zouden we te voet en met onze bagage boven ons hoofd de rivier oversteken en dan zijn er een bus vanuit Kenia komen om ons van die zijde op te pikken. We waren allemaal super enthousiast, er werden al allemaal tactieken bedacht over hoe we het beste de rivier konden oversteken. Dus hop wij verder rijden, op naar het expedititie robinson oversteek avontuur. Het avontuur is er helaas nooit van gekomen want voordat we het punt bereikte kwamen we ergens anders al vast te zitten. Het leek er zelfs even op dat we zowel niet vooruit en achter uit konden. Toen begon onze chauffeur over een helicopter reddingsactie. Helaas is dat niet gebeurd, hoe gaaf was dat geweest! We moesten dus weer terug naar het kamp in Tanzania wachten tot dat de wegen weer gefixed/begaanbaar zouden zijn. En zoals dat gaat in Afrika gaat als pole pol, oftwel langzaam maar dan keer 3, en hebben we 4 dagen later dan gepland Kenia bereikt.

De 2 weken in Tsavo kamp waren echt ontzettend gaaf. We hebben naast safari deze keer ook veel projectwerk gedaan. Het leukste project was de keuken bij de Womens group. In de buurt van ons kamp hebben tien jaar geleden een aantal vrouwen een groep gestart speciaal voor vrouwen. Het is inmiddels uitgegroeit tot een belangrijke factor voor vrouwen in de community. Ze kregen er voorlichting over hiv/aids, engelse les, ze kunnen er heen voor een medisch advies. En misschien wel het belangrijkste van alles ze kunnen hun verhaal bij elkaar kwijt en hun problemen. Het was echt een fantastische groep vrouwen, heel inspirerend en mooi om te zien.

We hebben een keuken gebouwd voor een van de oudste vrouwen van de groep. Ze was al ruim achter in de tachtig en ze heeft haar man en 2 van haar kinderen verloren. Toen ik naar de waterplaats liep om water te gaan halen voor het cement zag ik in haar achtertuin 3 graven liggen, toen moest ik ff slikken. De oude mevrouw was ontzettend lief en dankbaar, ze heeft geloof ik we 10x gezegt god bless you.

Naast de womensgroup en dat ik alle 3 de dagen dat ik op safari ben geweest leeuwen heb gezien, was het absolute hoogte punt van het verblijf in het safarikamp de beklimming van mountain Kausighau.

s' Ochtends allemaal heel vroeg opgestaan en naar een busrit van 2 uur kwamen we aan bij het startpunt. Een aantal mensen hadden er heel veel zin in, waaronder ik en een aantal andere mensen hadden zou iets van 'moet dit echt'. In het begin ging het allemaal nog best wel gemakkelijk. Het begin was nogal rotsachtig, daarna bosachtig en daarna begon het echte avontuur. We kwamen namelijk terecht in het stijle, hele gladde, regenwoudgedeelte. Het was net echte meisjes in de jungle, gecombineerd met expeditie robinson en try before you die. Het enige wat eigenlijk nog miste was een wie is de mol element.

Het was echt verrekt stijl en super glad. Regelmatig kwam er iemand weer terug naar beneden glijden, en dan moest je oppassen dat je niet ook mee naar beneden gleed. Het was af en toe echt heel spannend. Soms was er niks om je aan vast te houden en moest we elkaar omhoog duwen, terwijl we onder tussen weggleden. Sommige mensen stonden echt doodangsten uit en je hoorde dan ook regelmatig flink wat gegil. Ook hoorde je flink wat gevloekt een meisje riep het volgende: 'The reason why I' am this fat is because I don't do exercise, because that hurts and now I am on a flipping mountain. Ze was echt hilarisch ze was ontzettend chagerijnig! Ik moet zeggen dat ik het soms ook echt spannend vond, maar het was echt allemaal helemaal komisch en we lagen eigenlijk de hele weg omhoog helemaal in een deuk. En terwijl we omhoog aan het klimmen waren, waren we allemaal redelijk bezorgd over de weg naar beneden, als het omhoog al zo'n ramp was.

Nadat we hadden gelunched op de top, 1640 meter hoogte. Begonnen we aan terugweg. Het was echt HiLARISCH! Het was zo glad en stijl dat we op onze kont naar beneden zijn gegleden. Het was net als vroeger van de glijbaan gaan. We zaten in een grote trein allemaal achter elkaar en zo zijn we naar beneden gegaan. Soms waren er wat gevaarlijke inhaal acties op de regenwoudglijbaan of was er iemand die eigenwijs ging proberen te lopen en ging dan binnen 3 seconden weer onderuit. Mijn kont was nogal beurs aan het eind, en me buik deed echt zeer van het lachen.

De 2 weken in het safarikamp vlogen echt voorbij en voordat we het wisten waren we weer terug in Tanzania. De Tanzania groep zou een weekje naar Zanzibar gaan een soort vakantie op vakantie. Ik zou eerst niet mee gaan, maar de avond voor vertrek om 9 uur s'avonds toch besloten om mee te gaan. Alleen was mijn busticket naar Dar Es Salaam niet geboekt, dus het was op de gok of ik mee kon of niet. De bus bleek al vol geboekt, maar met wat goochelen, oftwel wat meer geld betalen kon ik toch mee. En ben ik nu dus in Zanzibar. Vandaag de eerste echte dag en we gaan zo meteen het centrum in om de tourist uit te hangen.

Hopelijk heb ik de komende tijd wat beter toegang tot internet, kan ik jullie wat beter op de hoogte houden.

Liefs Renee